اليد ) را توجيه نمود زيرا كندن پر اعم است از اينكه با دست واقع شود يا با غير آن ، فلذا در روايتى كه مدرك اينحكم است عبارت ( باليد الجانيه ) است و اين عبارت از ايراد مذكور سالم است . و بهر تقدير اگر كندن پر با غير دست صورت گيرد صدقه را بهرطور و بهرنحو كه بخواهد مىتواند بدهد و البته در دادن صدقه لازم نيست مال زيادى را خرج كند بلكه مسمّاى دادن صدقه كه تحقق پيدا كند كافى است . لازم بتوضيح است اگر بعد از كندن پر و قبل از دادن صدقه پر روئيد وجوب آن ساقط نيست و قابل توجه اينكه اگر صدقه را با غير دستى كه خلاف مرتكب شده بدهد مجزى نمىباشد . فروع فرع اول : اگر بيش از يك پر از كبوترى كند در آن دو احتمال است : الف : بگوئيم در اينجا بارش بايد رجوع نمود يعنى ، تفاوت بين حيوان سالم و حيوانى كه پرهايش كنده شده بايد داده شود چه آنكه كندن پرها موجب نقص حيوان شده و بمقتضاى قاعده‌اش ثابت مىشود . ب : ملتزم شويم كه بتعداد پرهاى كنده شده صدقه لازمست مرحوم مصنف احتمال دوم را در كتاب دروس اختيار فرموده البته فرموده مصنف ( ره ) نيكو پسنديده است لكن لازم است در آن تفصيل